Soms ziet een leven er van buitenaf precies uit zoals het hoort en begint het vanbinnen steeds minder te passen. Eline Haex had een goede carrière in Amsterdam, een fijn sociaal leven en uitzicht op aandelen in het bedrijf waar ze werkte. Toch zou ze uiteindelijk alles verkopen en met haar man en zoontje de wereld over reizen. Na een onverwachte terugkeer naar Nederland bouwde ze opnieuw een succesvol bedrijf op, om vervolgens wéér alles achter zich te laten en naar Portugal te vertrekken. Voor Mind Mission vertelt ze waarom ze steeds minder gelooft in leven naar de omstandigheden en steeds meer in bewust kiezen wie je wilt zijn.
Alles volgens het boekje
Elf jaar woont Eline in Amsterdam. Ze studeert, vindt een goede baan met toekomstperspectief en klimt snel op in haar carrière. Op de Zuidas doet ze het goed. Heel goed zelfs. Haar verantwoordelijkheden groeien en uiteindelijk wordt er binnen het bedrijf gesproken over aandelen. Daarbuiten is er het Amsterdamse leven met vrienden, feestjes en festivals. Work hard, play hard, kun je wel stellen. Eline volgt eigenlijk keurig het pad dat voor veel mensen bekend zal voelen: studeren, carrière maken, zekerheid opbouwen en ondertussen toewerken naar huisje, boompje, beestje.
Op papier klopt het plaatje.
Toch gebeurt er iets wanneer die mogelijke aandelen steeds concreter worden. Waar zo’n stap misschien als de kroon op haar carrière zou moeten voelen, krijgt Eline het er juist benauwd van. Achteraf denkt ze dat ze diep vanbinnen allang wist dat dit leven niet helemaal bij haar paste. Alleen durfde ze daar nog niet echt naar te luisteren. De gesprekken over de aandelen worden verschillende keren uitgesteld. Er komt steeds iets tussen. Op dat moment misschien frustrerend, achteraf ziet Eline het als iets wat haar tijd gaf om niet automatisch ja te zeggen tegen de volgende stap omdat die nu eenmaal logisch leek.
Zijn stropdas hangt half om zijn nek. Hij ziet bleek en uitgeput na opnieuw een dag waarop hij vooral heeft geprobeerd alles vol te houden.
Inmiddels is Eline bijna veertig. Terugkijkend zegt Eline dat die periode haar twee jaar aan levensenergie heeft gekost, omdat ze een leven leefde dat uiteindelijk helemaal niet van haar bleek te zijn. Het opvallende is dat het eerste zaadje voor een totaal andere kijk op haar leven dan al jaren geplant is.
Het boek van haar vader dat haar niet meer losliet
In 2011 krijgt Eline van haar vader Feiten en mysteries in de deeltjesfysica van Nobelprijswinnaar Martinus Veltman. Dat verrast haar. Haar vader is een echte bètaman en sterk wetenschappelijk ingesteld, terwijl Eline zichzelf veel minder in die wereld herkent. Juist daarom vindt ze het opvallend dat hij uitgerekend haar dit boek geeft. Ze begrijpt lang niet alles wat ze leest en heeft op dat moment geen idee wat ze er precies mee moet. Toch laat het onderwerp haar niet meer los. Jaren later zal juist die eerste kennismaking een veel grotere rol in haar leven krijgen.
‘Het stopt hier’
De partner van Eline is net als zij iemand die gewend is om door te gaan. Sociaal, sterk, een bikkel, iemand van wie je gemakkelijk denkt: die kan alles aan. Toch begint hij steeds meer klachten te krijgen die richting een burn-out gaan.
In 2017 wordt hun zoon Teun geboren. Haar partner krabbelt op en gaat weer aan het werk. Hij begint aan een nieuwe baan, met een hogere functie die opnieuw veel van hem vraagt. Tijdens zijn herstel verdiept ook hij zich in persoonlijke ontwikkeling, onder andere via The Work van Byron Katie, een methode waarbij je je eigen gedachten en overtuigingen leert onderzoeken. Ook thuis ontstaan steeds vaker gesprekken over de vraag of het leven dat ze leiden eigenlijk nog wel bij hen past.
Dan komt er in november 2018 een maandagavond die Eline nog precies voor zich kan halen.
Ze komt thuis van kantoor en ziet haar partner zitten met hun zoontje op schoot. Zijn stropdas hangt half om zijn nek. Hij ziet bleek en uitgeput na opnieuw een dag waarop hij vooral heeft geprobeerd alles vol te houden. Voor Eline is het genoeg. “Het stopt hier. Hier moet het stoppen, want dit kan niet meer.” Ze zegt dat ze moeten vertrekken. Alles verkopen en op reis gaan.
Zijn antwoord is simpel.
“Ja, dat doen we.”
De volgende dag bellen ze de makelaar. Uiteindelijk zeggen ze allebei hun baan op, verkopen hun huis en spullen en op 1 mei 2019 vertrekken ze met de kleine Teun de wereld in. Het leven dat ze jarenlang zorgvuldig hadden opgebouwd, laten ze achter.
Wie ben je als het bekende wegvalt?
Tijdens de wereldreis ontstaat er voor Eline voor het eerst in lange tijd ruimte om zichzelf andere vragen te stellen. Wie ben ik eigenlijk? Welke patronen keren steeds terug? Welke dingen doe ik omdat ík ze wil en welke omdat ik ooit heb geleerd dat het zo hoort? Ze herkent bij zichzelf een sterke neiging tot pleasen. Ze komt uit een nuchter gezin waarin zekerheid belangrijk is en ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’ een bekende houding is. Op reis begint ze die versie van zichzelf steeds verder uit elkaar te halen. Wat is eigenlijk van haar en wat heeft ze door de jaren heen aangenomen als waarheid?
Ook haar fascinatie voor kwantumdenken komt terug. Eline gaat begrippen uit de kwantumfysica steeds meer verbinden aan haar eigen ideeën over identiteit en persoonlijke ontwikkeling. Binnen haar visie draait het om de mogelijkheid dat je niet vastzit aan wie je op dit moment bent, maar bewust kunt kiezen welke versie van jezelf je wilt worden. Dat is haar persoonlijke toepassing van die ideeën; het is iets anders dan kwantumfysica als natuurwetenschappelijke theorie. Tijdens de wereldreis begint ze daar steeds meer mee te experimenteren. Wanneer een oude klant haar benadert voor een interim HR-opdracht, zegt ze ja. Het geeft financiële rust tijdens het reizen en Eline vindt het ook fijn om bezig te blijven. Helemaal niets doen past evenmin bij haar.
Een jaar lang reist het gezin de wereld over. Voor Eline voelt het alsof ze eindelijk weer echt leeft. Onderweg merkt ze hoeveel ze zichzelf in haar oude leven eigenlijk had begrensd door ideeën over wie ze was en wat wel of niet bij haar paste. Op reis begint ze daar steeds vaker doorheen te breken. Ze doet dingen waarvan ze eerder overtuigd was geweest dat ze niets voor haar waren, zoals duiken met haaien. Juist in die momenten ontdekt ze hoe anders het leven wordt wanneer ze niet automatisch uitgaat van de versie van zichzelf die ze altijd heeft gekend.
“Ik zei eindelijk weer ja tegen het leven.”
Dan komt 2020.
Een briefje onder de deur
Het gezin bevindt zich in Frans-Polynesië wanneer corona zich over de wereld verspreidt en grenzen dichtgaan.
“We kregen een briefje onder de deur geschoven dat we zo snel mogelijk moesten vertrekken omdat de grenzen vanwege de lockdown zouden sluiten.” De timing kan voor Eline nauwelijks slechter voelen. Ze zit midden in een leven waarin ze zich juist steeds vrijer voelt en is er nog helemaal niet aan toe om terug te gaan.Toch zit er weinig anders op.
“Ik zei eindelijk weer ja tegen het leven.”
Na ongeveer een jaar reizen keert het gezin terug naar Nederland. Daar ervaart Eline iets wat ook wel een reverse culture shock wordt genoemd: het vreemde gevoel dat kan ontstaan wanneer je na langere tijd terugkomt in je eigen land en merkt dat de omgeving vertrouwd is gebleven, terwijl jijzelf bent veranderd. Dat herkent Eline sterk.
Nederland is nog steeds Nederland. Mensen om haar heen leiden grotendeels hetzelfde leven als voor haar vertrek. Zijzelf voelt zich inmiddels allesbehalve de vrouw die een jaar eerder vertrok.
Stilzitten past nog altijd niet bij haar. Zes dagen na haar terugkomst schrijft ze zich alweer in bij de Kamer van Koophandel en begint ze een nieuw bedrijf.
‘Ik wilde geen startende ondernemer zijn’
Tijdens de wereldreis heeft Eline veel nagedacht over wie ze wil zijn. Terug in Nederland besluit ze dat principe ook op haar nieuwe onderneming toe te passen. Ze wil zichzelf niet zien als iemand die voorzichtig probeert ondernemer te worden. In haar eigen woorden kiest ze ervoor zich vanaf het begin te identificeren met een succesvolle ondernemer. “Ik vind het eigenlijk onzin om jezelf steeds een startende ondernemer te noemen. Je kunt ook kiezen voor de versie van jezelf die een succesvol ondernemer is.” Dat is kenmerkend voor de manier waarop Eline naar persoonlijke ontwikkeling kijkt. Volgens haar laten mensen hun identiteit vaak bepalen door wat er op dat moment zichtbaar is: hoeveel klanten je hebt, hoeveel geld er op je rekening staat of hoeveel ervaring je hebt. Zij probeert het om te draaien. Eerst bepalen wie je wilt zijn en vervolgens vanuit die identiteit keuzes maken. Binnen zes maanden verdient ze met haar onderneming naar eigen zeggen ongeveer hetzelfde als in haar vorige baan.Voor Eline voelt dat niet als een toevallige meevaller. Zij ziet het als bevestiging van de manier waarop ze haar leven inmiddels benadert.
Toch ontstaat vrij snel opnieuw hetzelfde gevoel. Nederland past niet meer.
“Als ik dan toch blut zou zijn, zat ik liever blut in Portugal onder de zon dan blut in Nederland.”
Door corona is vertrekken ingewikkeld. Daarom proberen Eline en haar partner de omstandigheden even los te laten en zichzelf een andere vraag te stellen: waar zouden we willen wonen als alles mogelijk was? In de september 2021 gaan ze drie weken naar Portugal. Daar is het snel duidelijk. Hier willen ze wonen.
Voor de tweede keer alles loslaten
Het is inmiddels de tweede keer dat Eline en haar gezin een leven achter zich laten. In Portugal bouwt ze verder aan haar onderneming. De vorm die haar bedrijf nu heeft, ontstaat gaandeweg. Aanvankelijk positioneert ze zichzelf meer als vitaliteitscoach met een sterke focus op mindset. Haar fascinatie voor kwantumdenken houdt ze nog enigszins op de achtergrond. Dat begint steeds meer te wringen. Juist de ideeën waar ze zichzelf al jaren in verdiept en die volgens haar zoveel hebben veranderd in haar eigen leven, durft ze zakelijk nog niet volledig naar voren te brengen. In juni 2022 besluiten Eline en haar partner definitief dat ze naar Portugal zullen emigreren. In diezelfde periode gooit Eline haar bedrijf helemaal om en gaat ze zich nadrukkelijker richten op wat zij Quantum Leiderschap noemt. Financiële zekerheid heeft ze op dat moment niet. Sterker nog: door haar bedrijf volledig om te gooien heeft ze naar eigen zeggen op dat moment nul euro omzetperspectief.
Eline kan daar inmiddels vrij nuchter over praten. “Als ik dan toch blut zou zijn, zat ik liever blut in Portugal onder de zon dan blut in Nederland.” Opvallender is dat ze zegt zich eigenlijk nooit echt zorgen te hebben gemaakt dat het financieel mis zou gaan. Ook dat koppelt ze aan identiteit. Ze probeert zichzelf niet te zien als iemand die tekort heeft. In haar eigen visie identificeert ze zich met een versie van zichzelf voor wie er genoeg is. Dat betekent niet dat haar omzet iedere maand hetzelfde is. Er zijn ook dipjes. “Daar maak ik me geen zorgen over. Dat hoort totaal niet bij het leven dat ik voor mezelf heb gescript.”
Een dag leven als de vrouw die je wilt worden
Dat ‘script’ ontstond al eerder.
Na de wereldreis, toen het gezin door corona weer in Nederland woonde, schreef Eline veel. Ze beschreef haar ideale leven en ging daarbij behoorlijk gedetailleerd te werk. Hoe zag een dag eruit in een leven waar ze verliefd op zou zijn? Waar woonde ze? Hoe voelde ze zich? Hoe werkte ze? Wie was zij in dat leven?
“I am okay, no matter what.”
Vervolgens probeerde ze haar dagen steeds meer te leven vanuit die versie van zichzelf. Voor Eline is dat iets anders dan af en toe een manifestatieoefening doen en daarna weer verdergaan zoals altijd. Juist daar ziet ze een verschil met veel methodes en cursussen die ze zelf door de jaren heen heeft gevolgd. Ze verdiepte zich verder in deze onderwerpen en volgde onder andere de Intensive-training van Joe Dispenza. Daarnaast kreeg ze mentoring van Dr. Roy Martina en had ze eerder al een opleiding tot vitaliteitscoach gevolgd. Toch zit de belangrijkste verandering voor Eline uiteindelijk niet in een specifieke oefening of methode. Ze merkte dat ze zelf veel cursussen kon volgen, mediteren, visualiseren en nieuwe tools kon verzamelen, terwijl ze daarna gewoon weer terug kon stappen in dezelfde identiteit. Voor haar zit de kern daarom steeds meer in zijn. Niet af en toe iets doen om een ander leven te krijgen, maar in haar dagelijkse keuzes al proberen te leven als de persoon die bij dat leven hoort.
Dat idee vat ze samen in een zin die inmiddels sterk bepaalt hoe ze leeft:
“I am okay, no matter what.”
Het leven dat vroeger misschien te groot voelde
Inmiddels heeft het gezin zijn draai gevonden in Portugal. Met haar zoon gaat het volgens Eline goed en zowel zij als haar partner hebben er een bedrijf opgebouwd.
Als je alleen naar het resultaat kijkt, is het verleidelijk om van haar verhaal een eenvoudig succesverhaal te maken. Goede baan opgezegd, wereldreis gemaakt, bedrijf gestart en uiteindelijk onder de Portugese zon beland.
In haar werk draait het veel om de vraag wie je bent en vooral: wie je wilt worden.
De grootste verandering zat voor Eline alleen al veel eerder. De vrouw die ooit op de Zuidas zat en benauwd werd bij het vooruitzicht van aandelen, had op papier weinig reden om iets om te gooien. Ze had precies bereikt waar ze jarenlang naartoe had gewerkt. Juist daardoor duurde het volgens haar lang voordat ze durfde te voelen dat het misschien helemaal niet haar eindbestemming was.
De maandagavond waarop ze haar partner uitgeput met hun baby op schoot zag zitten, maakte het onmogelijk om die vraag nog langer vooruit te schuiven. Sindsdien heeft Eline twee keer vrijwel alles losgelaten wat zekerheid moest voorstellen. De eerste keer om te gaan reizen. De tweede keer om in Portugal opnieuw te beginnen. Ze hoopt met haar verhaal vooral dat mensen zichzelf eerder de vraag durven stellen die voor haar uiteindelijk zoveel veranderde.
Als je even vergeet wat logisch, verstandig of gebruikelijk is: welk leven zou je dan zelf kiezen?
Waar staat Eline nu?
Inmiddels woont Eline met haar gezin in Portugal en heeft ze van het gedachtegoed waar ze zich jarenlang in verdiepte haar werk gemaakt. Met Quantum School of Life begeleidt ze ondernemers en leiders die grote ambities hebben, maar merken dat hun eigen overtuigingen, patronen en identiteit hen soms nog begrenzen. In haar werk draait het veel om de vraag wie je bent en vooral: wie je wilt worden. Vanuit haar visie op Quantum Leiderschap helpt ze mensen om oude identificaties los te laten, anders naar hun eigen mogelijkheden te kijken en hun keuzes steeds meer te maken vanuit de versie van zichzelf die past bij het leven en bedrijf dat ze willen creëren.
Binnen Quantum School of Life zijn verschillende manieren om met Eline te werken, van programma’s en een community tot intensievere één-op-éénbegeleiding. Welk traject het beste past, hangt af van waar iemand staat en wat diegene wil bereiken.
Wil je meer weten over Eline en haar manier van werken? Op de website van Quantum School of Life vind je haar huidige aanbod en de verschillende mogelijkheden om met haar samen te werken.
Daarnaast heeft Eline haar eigen podcast Eline Haex, waarin ze verder de diepte ingaat op onderwerpen als identiteit, ondernemerschap, onderbewuste patronen, Quantum Leiderschap en het creëren van een leven dat bij je past.
Je kunt Eline ook volgen via Instagram @eline.haex.
Redactionele disclaimer: in dit artikel vertelt Eline over haar persoonlijke visie op kwantumfysica, identiteit en persoonlijke ontwikkeling. Haar toepassing van begrippen uit de kwantumfysica op persoonlijke ontwikkeling is haar eigen benadering en moet worden onderscheiden van kwantumfysica als wetenschappelijke discipline.
