Ik heb jarenlang gedacht dat ik last had van angst om te falen. Totdat ik me realiseerde dat falen me eigenlijk nooit echt heeft tegengehouden.
Ik heb websites gebouwd die nergens heen gingen, blogs geschreven die nauwelijks werden gelezen en ideeën gehad waarvan ik achteraf alleen maar kan denken: interessant experiment, laten we het daar maar op houden. Toch begon ik steeds opnieuw. Wat me veel meer spanning geeft, is het moment waarop iets ineens wél begint te werken.
En precies daar begon ik me af te vragen of ik misschien niet bang ben om te falen, maar om succesvol te zijn
Wanneer een droom ineens serieus wordt
Wat me opvalt, is dat iets totaal anders gebeurt zodra een idee niet langer een idee blijft, maar daadwerkelijk begint te werken.
Een tijdje geleden zag ik bijvoorbeeld weer affiliate verkopen binnenkomen via mijn Human Design blogs. Niet wereldschokkend veel, maar wel genoeg om blij van te worden. Tenminste, dat dacht ik.
Want nog voordat ik goed en wel had genoten van het moment, hoorde ik mezelf alweer denken dat het eigenlijk vaker moest gebeuren. Dat het bedrag hoger mocht zijn. Dat ik moest uitzoeken hoe ik dit kon opschalen. Binnen een paar minuten was ik alweer bezig met de volgende stap.
Blijkbaar ben ik ontzettend goed in het verplaatsen van de finishlijn.
Toen ik mijn eerste affiliate sale verdiende, wilde ik er tien. Toen ik er tien had, wilde ik er vijftig. Toen wilde ik een dag met honderd euro omzet. En toen dat gebeurde, besloot mijn brein dat honderd euro eigenlijk ook niet zo bijzonder was.
Ik weet niet of je dit herkent, maar soms lijkt het alsof mijn hoofd nauwelijks tijd neemt om ergens blij mee te zijn voordat het alweer bezig is met het volgende doel.
Misschien gaat het helemaal niet over geld
Hoe meer ik hierover nadenk, hoe meer ik besef dat dit waarschijnlijk niet eens over geld gaat.
Natuurlijk wil ik financiële vrijheid. Natuurlijk droom ik van een eigen huis in Spanje en een bedrijf dat lekker loopt. Maar als ik eerlijk ben, zit de echte spanning ergens anders. Succes betekent namelijk dat je niet meer kunt doen alsof je nog aan het oefenen bent. Zolang iets nog niet werkt, kun je jezelf vertellen dat je eerst nog meer ervaring nodig hebt. Dat je website nog niet af is. Dat je nog een cursus wilt volgen. Dat de timing beter kan.
Maar zodra iets begint te werken, vallen veel van die excuses weg. Dan moet je jezelf serieus nemen. En ik denk dat dat voor mij misschien wel de grootste uitdaging is. Terwijl ik nu al schrijvend tot deze conclusie kom, word ik overvallen door verdriet. Waarom neem ik mezelf niet serieus?
De mensen die ik bewonder
Laatst realiseerde ik me dat de mensen die ik bewonder eigenlijk helemaal niet zoveel met geld te maken hebben. Natuurlijk bewonder ik succesvolle ondernemers, maar niet vanwege hun omzet of hun auto of hun huis. Wat ik bewonder, is dat ze zichzelf serieus nemen.
Ze behandelen hun dromen alsof ze belangrijk zijn. Ze wachten niet eindeloos op bevestiging van anderen. Ze vragen niet voortdurend of ze er al klaar voor zijn. Ze besluiten dat iets belangrijk genoeg is om voor te gaan. Dat betekent niet dat ze nooit twijfelen. Ik geloof eerlijk gezegd niet dat zulke mensen bestaan. Het verschil is alleen dat ze niet wachten tot de twijfel verdwenen is voordat ze in beweging komen. Misschien is dat uiteindelijk wel wat zelfvertrouwen echt is.
Niet de afwezigheid van twijfel, maar de bereidheid om door te gaan terwijl die twijfel er nog steeds is.
Wat als het wél lukt?
Vroeger stelde ik mezelf vooral de vraag wat er zou gebeuren als iets mislukte. Inmiddels begin ik een andere vraag veel interessanter te vinden.
Wat gebeurt er als het wél lukt?
Wat gebeurt er als die blog ineens goed gaat scoren? Wat gebeurt er als dat idee waar je al maanden mee rondloopt toch een succes blijkt te zijn? Wat gebeurt er als de toekomst waar je stiekem op hoopt dichterbij blijkt dan je dacht?
Ik heb daar nog geen definitief antwoord op. Maar ik begin wel te vermoeden dat succes soms meer lef vraagt dan falen. Falen vraagt dat je weer opstaat. Succes vraagt dat je zichtbaar wordt.
En misschien is dat precies de reden waarom zoveel mensen zichzelf kleiner houden dan nodig is.
Ik in iedergeval wel. Herkenbaar?
Verder lezen
Als je jezelf hierin herkent, vind je deze artikelen misschien ook interessant:
- Twijfelen aan jezelf: waar komt het vandaan en hoe doorbreek je het?
- Overprikkeld door alles wat je van jezelf moet
- Wat Human Design mij leerde over vertrouwen op mijn eigen pad
Human Design tools die ik zelf gebruik
Tijdens mijn zoektocht naar waarom bepaalde patronen steeds terugkwamen, heeft Human Design me verrassend veel inzichten gegeven. Niet omdat het alle antwoorden heeft, maar omdat het soms woorden geeft aan dingen die je diep van binnen eigenlijk al wist.
- Bekijk hier Your Star Formula
- Bekijk hier mijn favoriete Human Design blauwdruk
- Ontdek hier jouw eigen Human Design chart

