Wanneer ik terugkijk op de afgelopen jaren, zie ik hoeveel energie ik kwijt was aan twijfelen. Niet alleen aan de beslissing zelf, maar vooral aan alles wat eromheen hing. Ik wilde zekerheid. Ik wilde weten dat iets zou werken voordat ik eraan begon. Ik wilde voorkomen dat ik spijt zou krijgen. Daardoor bleef ik soms eindeloos nadenken, vergelijken, onderzoeken en bevestiging zoeken bij andere mensen. Ondertussen sliep ik er slecht van en werd de keuze vaak alleen maar groter in mijn hoofd. Achteraf gezien was ik meestal niet op zoek naar een antwoord. Ik was op zoek naar de garantie dat het antwoord goed zou uitpakken.
Die zekerheid kwam alleen nooit.
In plaats daarvan ging ik nog meer informatie verzamelen. Ik las artikelen, luisterde podcasts, zocht ervaringen van anderen op en vroeg mensen om hun mening. Dat gaf heel even een gevoel van controle, maar uiteindelijk werd de keuze daar meestal niet makkelijker van. Er kwam altijd wel een nieuw argument, een andere invalshoek of iemand die het compleet anders zou aanpakken.
Achteraf gezien was ik vaak niet op zoek naar een beslissing. Ik was op zoek naar de garantie dat die beslissing goed zou uitpakken, door een gebrek aan zelfvertrouwen. Dat is natuurlijk een behoorlijk oneerlijke opdracht om aan jezelf te geven, want niemand weet vooraf hoe iets gaat lopen. Niemand kon mij vertellen of emigreren naar Spanje de juiste keuze was. Niemand wist of affiliate marketing ooit iets zou opleveren. Niemand kon voorspellen welke blogs zouden aanslaan en welke compleet zouden floppen.
Misschien is dat ook precies waarom zoveel mensen blijven twijfelen aan zichzelf. Niet omdat ze geen idee hebben wat ze willen, maar omdat ze proberen een zekerheid te vinden die simpelweg niet bestaat.
Waarom twijfel ik aan mezelf terwijl ik diep van binnen vaak al weet wat ik wil?
Dat is misschien wel de vraag die me het meest heeft beziggehouden. Want als ik heel eerlijk naar mezelf keek, wist ik vaak allang welke richting ik op wilde. Alleen voelde die richting niet altijd logisch, verstandig of veilig.
Toen ik besloot naar Spanje te emigreren, had ik geen glazen bol die me vertelde dat alles goed zou komen. Toen ik begon met affiliate marketing wist ik ook niet of daar ooit geld uit zou komen. Toen ik stopte met eindeloos energie steken in Instagram had ik evenmin de garantie dat SEO uiteindelijk beter bij me zou passen. Toch voelde ik ergens dat ik die keuzes wilde maken.
Misschien herken je dat wel. Dat je aan tien mensen om advies kunt vragen, terwijl je diep van binnen allang weet welk antwoord je hoopt te krijgen.
Het probleem was alleen dat ik voortdurend op zoek was naar bevestiging van buitenaf. Ik wilde graag dat iemand anders zei: “Ja hoor Tamara, dit is absoluut de juiste keuze. Je kunt met een gerust hart doorgaan.” Misschien herken je dat wel. Dat je aan tien mensen om advies kunt vragen, terwijl je diep van binnen allang weet welk antwoord je hoopt te krijgen.
Helaas werkt het leven niet zo.
De meeste belangrijke beslissingen komen zonder duidelijke instructie, zonder garanties en zonder iemand die je vooraf vertelt of het gaat werken. Juist daardoor blijven veel mensen twijfelen aan zichzelf. Niet omdat ze geen idee hebben wat ze willen, maar omdat ze bang zijn voor de gevolgen als het tegenvalt.
Twijfelen aan jezelf voelt vaak alsof je verstandig bezig bent
Dat maakt twijfelen ook zo verraderlijk. Het voelt namelijk productief. Je bent aan het nadenken, onderzoeken, analyseren en afwegen. Je hebt het idee dat je goed bezig bent omdat je niets overhaast wilt doen.
Zelf kon ik daar een ware topsport van maken. Soms deed ik zoveel onderzoek dat je bijna zou denken dat ik een wetenschappelijk rapport aan het schrijven was. Terwijl het in werkelijkheid ging over een cursus van een paar tientjes, een nieuw idee voor een blog of een zakelijke keuze die achteraf helemaal niet zo levensveranderend bleek te zijn.
Mijn hoofd heeft de bijzondere gave om van iets kleins en onbenulligs een wereldprobleem te maken.
Pas later begon ik te zien dat er een verschil zit tussen iets goed overwegen en eindeloos rondjes draaien in je eigen hoofd. Op een gegeven moment levert meer nadenken namelijk geen extra duidelijkheid meer op. Het enige wat groeit, is de twijfel en dat komt ook niet ten goede voor je zelfvertrouwen.
Twijfelen aan jezelf en perfectionisme gaan vaak hand in hand
Bij veel mensen speelt perfectionisme een grotere rol dan ze zelf denken. Dat geldt in ieder geval voor mij.
Ik ben niet iemand die alle handdoeken perfect opgevouwen in de kast heeft liggen of die wakker ligt van een scheef schilderijtje aan de muur. Mijn perfectionisme zit op een andere plek. Het zit vooral in de overtuiging dat ik de juiste keuze moet maken. Falen is never nooit geen optie.
Wanneer je denkt dat een beslissing perfect moet zijn, wordt iedere keuze ineens veel zwaarder dan nodig is. Dan voelt het alsof je leven compleet anders verloopt wanneer je de verkeerde afslag neemt. Maar eigenlijk is dat niet zo. Veel keuzes zijn namelijk niet goed of fout. Ze brengen je naar een andere ervaring. Soms levert dat succes op. Soms levert het een les op. Vaak allebei.
Waarom twijfelen aan jezelf zoveel energie kost
Wat ik jarenlang onderschat heb, is hoeveel energie twijfelen eigenlijk kost. Terwijl je lichaam misschien op de bank zit met een slechte serie draait je hoofd overuren.
Je denkt na over mogelijke scenario’s. Je bedenkt wat er mis kan gaan. Je vraagt je af wat anderen ervan vinden. Vervolgens kom je een artikel tegen waardoor je weer aan jezelf gaat twijfelen en voor je het weet ben je twee uur verder zonder dat je daadwerkelijk een stap hebt gezet.
Geen wonder dat mensen die veel twijfelen vaak ook moe zijn.
Bij mij hangt dat sterk samen met overprikkeling. Op momenten dat mijn hoofd al vol zit, wordt het nog moeilijker om keuzes te maken. Dan twijfel ik ineens over dingen waar ik normaal gesproken helemaal niet over zou nadenken. Daardoor ben ik gaan beseffen dat twijfelen aan jezelf niet altijd een losstaand probleem is. Vermoeidheid, stress en een overvol hoofd spelen vaak een veel grotere rol dan we denken.
Herken je dat? Dan herken je jezelf misschien ook in mijn artikel over waarom ik zo snel overprikkeld ben.
Wat Human Design mij hierover liet zien
Een van de redenen waarom Human Design me zo aansprak, is omdat het me liet zien dat niet iedereen op dezelfde manier beslissingen neemt.
Dat klinkt misschien heel logisch, maar voor mij voelde het als een enorme opluchting. Jarenlang dacht ik namelijk dat iedereen ongeveer hetzelfde werkte als ik en dat ik degene was die iets verkeerd deed. Waarom konden andere mensen zo makkelijk knopen doorhakken terwijl ik soms eindeloos bleef nadenken?
Pas toen ik me meer ging verdiepen in Human Design ontdekte ik dat mensen op verschillende manieren informatie verwerken, keuzes maken en vertrouwen op hun gevoel. Daardoor stopte ik langzaam met mezelf vergelijken met anderen.
Ben je nog niet bekend met Human Design? Dan is mijn artikel Human Design uitgelegd een goed startpunt.
Wat mij uiteindelijk hielp om minder te twijfelen aan mezelf
Het grootste verschil kwam eigenlijk toen ik stopte met zoeken naar de perfecte keuze.
Dat klinkt misschien simpel, maar voor mij was dat behoorlijk revolutionair. Want wat als er helemaal geen perfecte keuze bestaat? Wat als de meeste keuzes pas betekenis krijgen doordat je ze maakt? Bovendien weet ik inmiddels dat je in je leven nu eenmaal bepaalde lessen voor je kiezen krijgt. Niets is voor niets.
Sindsdien probeer ik mezelf een andere vraag te stellen. Niet: “Wat als dit fout gaat?” maar: “Wat als dit juist goed uitpakt?”
Die kleine verschuiving heeft me verrassend veel rust gegeven.
Daarnaast hebben verschillende Human Design tools mij geholpen om mezelf beter te begrijpen. Niet omdat ze de antwoorden voor me invulden, maar omdat ze me lieten zien waarom bepaalde keuzes natuurlijk voelen en andere juist ontzettend veel energie kosten.
Waarom Your Star Formula zo herkenbaar was
Tijdens mijn zoektocht naar mezelf kwam ik uiteindelijk ook bij Your Star Formula terecht. Wat ik daar vooral waardevol aan vond, was dat bepaalde patronen ineens veel duidelijker werden. Dingen waar ik jarenlang tegenaan liep, bleken niet zomaar losse eigenschappen te zijn, maar terugkerende thema’s die op verschillende plekken in mijn leven terugkwamen.
Dat betekende niet dat ik van de ene op de andere dag stopte met twijfelen aan mezelf. Wel dat ik mezelf beter begon te begrijpen. Waarom sommige keuzes veel energie kosten. Waarom ik soms vastloop in mijn hoofd. En waarom bepaalde dingen me blijven bezighouden, terwijl andere mensen daar nauwelijks over nadenken.
Voor wie benieuwd is naar mijn ervaring heb ik daar een uitgebreide Your Star Formula review over geschreven.
Conclusie
Wanneer je jezelf regelmatig afvraagt waarom je zo vaak aan jezelf twijfelt, ligt het antwoord meestal niet in een gebrek aan kennis, intelligentie of ervaring. Veel vaker gaat het over vertrouwen. Vertrouwen dat je fouten mag maken. Vertrouwen dat je onderweg leert. Vertrouwen dat je ook zonder garanties een goede beslissing kunt nemen.
Dat is in ieder geval de les die ik steeds opnieuw mag leren. Wanneer ik terugkijk op de keuzes die mijn leven het meest hebben veranderd, waren dat zelden de keuzes waarbij ik honderd procent zekerheid voelde. Meestal begon het met een gevoel dat ik niet volledig kon verklaren, maar dat achteraf precies de juiste richting bleek te zijn.
Misschien weet je diep van binnen al veel langer wat je wilt dan je denkt.
