Laatste geüpdatet: 18 november 2025

Hoe ik zonder plan vertrok uit Nederland

Soms weet je gewoon dat je leven anders moet, zonder dat je precies weet hoe dat eruitziet. Dat had ik. Geen plan, geen route, alleen dat ene gevoel: ik moest weg uit Nederland en ergens opnieuw beginnen. Spannend, maar noodzakelijk. Ik wist jarenlang niet wat ik ‘later’ wilde worden. Geen idee welk werk bij mij paste, geen duidelijk toekomstplan. ik deed maar wat. Ik was vooral depressief en negatief.

Je besluit Nederland te verlaten. En dan omt de grote vraag: hoe ga je dan geld verdienen? Ik haatte het, want ik wist: ik ben innovatief en flexibel, het komt écht wel goed.

Voor veel mensen is dat precies de reden om niet te gaan, en dat begrijp ik, want het is spannend. Maar ergens in mij zat de overtuiging dat je echt wel iets kunt opbouwen, ook als je verhuist zonder plan en zonder vaste Nederlandse baan. Niet door geluk of omdat ik zo slim ben, maar door doorzettingsvermogen, lef en de bereidheid om te leren, te vertrouwen en onderuit te gaan.

Soms moet je gewoon ballen hebben met je geld

Toen wij vertrokken, verkochten we inderdaad ons huis. Maar denk alsjeblieft niet dat we met tonnen overwaarde en een luxe spaarpot de grens over reden. In vergelijking met wat sommige mensen vangen bij de verkoop van hun huis, hadden wij echt een fractie. Dus nee, dit was niet het “lekker makkelijk, jullie hadden vast al veel geld” verhaal. Je moet mij echt niet zien als je financiële goeroe, maar ik zeg het zoals het is: soms moet je met geld gewoon lef tonen. In het begin trokken we dingen af en toe recht met aandelen en Bitcoin. Niet om rijk te worden, maar wel om de maand door te komen omdat ik nog lang geen normaal salaris had. En soms is dat precies wat je nodig hebt.. Als je alleen maar veilig speelt, blijf je ook precies daar waar je stond. Soms gok je. Soms valt het goed, soms niet, maar het geeft je wel bewegingsruimte. Mijn motto is dan ook: Leef gewoon en doe gekke dingen, want je overleeft het leven toch niet.

Mijn omscholing tot tekstschrijver (en de realiteit daarna)

Omdat ik geen idee had wat ik “moest worden” in mijn nieuwe leven, koos ik een richting waar ik altijd al iets mee had: woorden. Ik besloot mezelf ‘om te scholen’ tot tekstschrijver, niet omdat ik meteen voelde: dit is mijn roeping, maar omdat ik wist dat dit een beroep is dat je overal kunt uitvoeren, zelfs vanuit een Spaans dorp met slechte wifi.

Ik stond in een nieuw land, met een nieuw beroep, in een markt die totaal aan het veranderen was.

Maar teksten schrijven is één ding; aan klanten komen is iets totaal anders. Je zet niet even “tekstschrijver” in je bio en ziet opdrachten vanzelf binnenstromen. Bovendien kwam AI precies in die periode keihard op, waardoor het voor een starter nóg lastiger werd om jezelf op de kaart te zetten. Ik stond in een nieuw land, met een nieuw beroep, in een markt die totaal aan het veranderen was. Niet de meest makkelijke uitgangspositie, maar ik was vastberaden om het te laten werken.

En toen gebeurde er iets heel kleins, maar heel betekenisvol: ik kreeg mijn allereerste betaalde opdracht. Mijn eerste online inkomen kwam dus echt vanuit mijn teksten. Geen grote bedragen, maar wel het bewijs dat ik vanuit Spanje mijn eigen geld kon verdienen. Dat ene moment gaf me zoveel vertrouwen: als dit kan, dan kan er meer.

Hoe ik begon met de opdrachten waar je eigenlijk alleen van leert hoe je het níet wilt

Na mijn ‘omscholing’ begon ik met alles aannemen wat ook maar een beetje leek op een opdracht. Ik haalde klussen binnen waar ik nu oprecht om moet lachen, omdat ze zó ver onder mijn niveau en tarief lagen dat het bijna pijn doet om aan terug te denken. Bedrijven kozen mij vooral omdat ik goedkoop was en ik liet dat toen gebeuren. Ik leverde teksten aan ver voor de deadline, deed eindeloze correctierondes die nergens over gingen en zat soms letterlijk weken te wachten op feedback terwijl ik braaf mijn factuur uitstelde. Het was echt een fase van leren door even flink door de modder te gaan.

Tegelijk kwamen er ook opdrachten die me juist hoop gaven. Ondertitels voor Netflix waren verrassend leuk en ik merkte dat ik steeds meer online connecties kreeg. Ik schreef een tijdje blogs over Human Design en dat vond ik helemaal tof! Ik modderde een tijdje wat aan. Ergens begon het toen te dagen dat ik mijn schrijfskills alleen maar voor andere mensen aan het inzetten was, terwijl mijn eigen ideeën, mijn eigen stem en mijn eigen verhalen nog braaf in mijn notitieboek zaten te wachten. Het was het moment waarop ik me voor het eerst afvroeg waarom ik mijn creativiteit eigenlijk niet óók voor mezelf gebruikte.

De vaste uren job die precies op het juiste moment kwam

Uiteindelijk kwam er een baan met vaste uren voorbij die zó goed bij me past dat ik nog steeds denk: dit moest gewoon zo zijn. Het is werk dat ik leuk vind, waar ik goed in ben en waar ik mezelf volledig in kan zijn. Het geeft me stabiliteit, structuur en plezier. Bovendien heb ik weer collega’s, hoe leuk!

Maar mijn verlangen naar meer vrijheid, creativiteit en eigen projecten bleef net zo hard meedraaien. Daarom zijn de andere twee dagen in de week van mij. Dan werk ik aan mijn blog, mijn affiliate inkomsten, mijn FM World stukjes, en alles waarvan ik voel dat het potentie heeft om op de lange termijn iets moois op te bouwen. Het gaat langzaam, maar het gaat wél. En dat is precies hoe ik het wil.

Lees hier mijn blog over FM World en netwerkmarketing.

De belemmerende overtuigingen waar ik nog steeds doorheen werk

Wat ik inmiddels heb geleerd, is dat de grootste uitdagingen niet zitten in techniek, tijd of het ontbreken van kennis, maar vooral in de overtuigingen waar je zelf nog tegenaan loopt. Daar zit ik dus nog middenin. Ik zou graag zeggen dat ik dat hele stuk al “gefikst” heb, maar dat is niet zo. Ik heb nog steeds momenten waarop ik iets wil delen en mezelf halverwege alweer terugfluit omdat ik denk dat niemand erop zit te wachten, of omdat ik bang ben dat ik te veel ben of juist te weinig.

Het verschil met vroeger is dat ik inmiddels zie waar het vandaan komt. Ik herken die gedachten als oude onzekerheden die gewoon weer even de kop opsteken. Ze zeggen niets over mijn waarde of over wat ik wél kan. En als ik wil groeien (en dat wil ik nog steeds, in mijn werk én als mens) dan moet ik daar doorheen, ook al is het soms met kleine stapjes.

Dat eerste kleine online inkomen veranderde alles. Het bewees dat ik vanuit Spanje mijn eigen geld kon verdienen.

Wat me enorm helpt, is dat ik inmiddels weet dat ik hier niet alleen in zit. Ik ben omringd door vrouwen én ondernemers die precies door dezelfde dingen heen gaan en die me juist aanmoedigen om door te zetten, zichtbaar te blijven en mijn plek in te nemen. Het maakt dat ik af en toe tóch iets plaats terwijl ik twijfelde, of tóch iets deel waarvan ik dacht dat niemand erop zat te wachten, en dat voelt achteraf bijna altijd beter dan het in te slikken.

Hoe FM World later erbij kwam als extra inkomstenstroom

FM World kwam pas later in mijn online reis, niet als groot plan of “dit wordt mijn nummer één”, maar meer als iets waar ik zelf enthousiast van werd. Ik begon met de parfums, maar al snel ontdekte ik dat het merk veel meer is dan dat: fijne huidverzorging, hoge kwaliteit supplementen, verzorgingsproducten die echt doen wat ze beloven, allemaal zonder de bizarre prijzen die je vaak betaalt voor een merknaam of dure marketing. Dus ideaal voor een doodnormale sterveling zoals ik. Ik ben dan ook mijn eigen grootste klant.

Het voelde voor mij heel logisch om dit erbij te doen, omdat ik de producten zelf gebruik en er echt blij van word. Ik hoef niets te pushen of met ongemakkelijke DM’s te strooien; ik deel gewoon wat ik fijn vind, hoe ik het gebruik en waarom het voor mij werkt. En juist daardoor loopt het zo organisch.

FM is daardoor een heel fijne extra inkomstenbron geworden, niet vanuit “sales” of druk, maar vanuit enthousiasme en het feit dat het bij mij past. Het mooie is dat er niets móét, alles mag. Heerlijk.

Affiliate marketing: mijn onverwachte succesje dat nu steeds groter wordt

Affiliate marketing kwam ongeveer parallel met mijn blog op gang. Zo schreef ik zonder enig idee een blog over spijkermatten omdat ik zelf wilde weten of die dingen fijn waren. Wekenlang gebeurde er niets. En toen, maanden later, begonnen er langzaam kliks te komen en kleine commissies binnen te druppelen. Zo klein dat ik er geen café-con-leche van kon kopen, maar tóch voelde het enorm. Want het liet zien dat content die je vandaag maakt, maanden later nog steeds geld kan opleveren. Daarentegen kwamen er ook verrassingen waardoor ik un montón aan cafe-con-leche kon kopen. Toen ik dat ontdekte…dat gevoel was werkelijk ontbetaalbaar.

Inmiddels zijn er een paar artikelen die het echt goed doen, zoals mijn spijkermat-blog, mijn kaartendeck-aanraders (met nu ook de Kim Munnecom pre-order erin), en mijn Human Design stukken. Het groeit elk jaar een beetje en dat voelt als pure magie én pure bevestiging. Ik ben ook zeker niet van plan om allerlei achterlijke dingen aan te prijzen, ik word zeker geen influencer, maar als ik ergens achtersta, en enthousiastover ben, waarom zou ik het niet delen!

Lees hier mijn goedlopende blog over kaartendecks!

Lees hier mijn Human Design blog die me echt weekelijks geld oplevert!

Bloggen – where it all started

Mijn blog Mind Mission is mijn eigen plek op het internet. Het enige hoekje waar ik alles kwijt kan zonder me af te vragen of iemand het interessant genoeg vindt. Ik schrijf er over mijn emigratie, mijn groei, mijn twijfels, mijn inzichten, mijn humor, mijn mislukkingen en alles wat in mijn hoofd rondzwerft. Het voelt prettig omdat ik daar volledig op mijn eigen tempo kan creëren, zonder de druk van een algoritme dat bepaalt of ik wel genoeg online ben.

En ja, mensen ontvolgen. Vooral als ik weer een foto plaats met zon of palmbomen

En ja, mensen ontvolgen. Vooral als ik weer een foto plaats met zon of palmbomen (sorry not sorry, zal voortaan alleen shooten in de regen). Vroeger vond ik dat jammer, nu vind ik het vooral logisch. Wie afhaakt, hoort blijkbaar niet bij de energie die ik hier neerzet. Ik schrijf niet voor iedereen, en dat wil ik ook niet.

Ik ben er trouwens na jáááren ook eindelijk achter hoe Google Analytics werkt. Nu kijk ik vaker naar die grafiekjes dan naar het weerbericht hier. Verslavend spul.

Bloggen duurt lang. Het groeit elk jaar een beetje. Een goede blog blijft jarenlang vindbaar, verkeer komt rustig binnen en elke klik tikt toch weer iets aan. Het beweegt misschien niet spectaculair snel, maar het beweegt wél. En dat is precies het tempo waar ik me goed bij voel. Ik hoef geen influencer te worden. Ik wil gewoon schrijven. Dat is voor mij het fundament van alles wat ik online opbouw.

Wat totaal níét werkte (zodat jij dat stuk kunt overslaan)

Laat ik je echt even wat tijd, frustratie en geld besparen. Dit zijn de dingen die ik allemaal heb geprobeerd, waar ik achteraf hartelijk om moet lachen, maar die destijds vooral zorgden voor stress, twijfel en een gevoel van mislukken.

• Denken dat ik binnen een paar weken een steady inkomen zou bouwen
• Geloven dat een nieuwe Canva-template ineens mijn hele business ging redden
• Elke keer opnieuw beginnen omdat mijn feed “niet bij elkaar paste”
• Uren verspillen aan het perfecte logo terwijl niemand erop let
• Wachten tot ik meer zelfvertrouwen had (dat komt pas nadat je begint)
• Bedrijfjes aanpakken voor veel te weinig geld omdat ik bang was dat niemand anders ja zou zeggen
• Denken dat ik eerst 1000 volgers nodig had voordat ik “mocht” verkopen
• Content verwijderen omdat ik vond dat ik te veel was
• Mezelf vergelijken met vrouwen die al zes jaar verder zijn
• Target audiences bepalen op basis van wat ik dacht dat “hoort”, en niet wat ik zelf wilde
• En als klapper: geloven dat businesscoaches een geheime formule hadden die ik “moest” kopen voordat er iets zou lukken

Niets daarvan werkte. Het leverde vooral vertraging op en een hoofd vol chaos.

Wat uiteindelijk wel werkte was veel simpeler dan ik dacht. Gewoon beginnen en doorgaan. Leren terwijl je onderweg bent. Dingen testen en schrappen. Gewoon in beweging blijven en vertrouwen op je eigen gevoel.

Tot slot: ik ben nog onderweg, maar trots op waar ik sta

Ik had ook kunnen opgeven, de makkelijke weg kunnen kiezen. Maar man…ik wil gewoon voelen dat ik leef. Diepe dalen, hoge pieken. Ik werk mijn vaste dagen met plezier, bouw online inkomen op met liefde en ondertussen leef ik onder de Spaanse zon. Was dit niet altijd mijn grote droom? Ik denk dat ik ‘m te pakken heb, hoor. Ik ga ongetwijfeld nog vaak onderuit, maar inmiddels weet ik dat ik er over een tijdje weer om kan lachen. Je kan het ook niet doen, maar dan gaat er ook niets gebeuren.

Ik ben trots op wat ik heb opgebouwd in Spanje, als moeder, zonder plan, maar met heel veel doorzettingsvermogen.

Wil je meer zien van hoe ik dit allemaal opbouw, met alle mooie momenten én de chaos tussendoor? Op Instagram deel ik veel vaker behind the scenes van mijn leven hier in Spanje en mijn online reis. Je vindt me via @mindmission.nl.

Zin in meer inspiratie? Deze blogs worden het meest gelezen:

De waarheid over emigreren naar Spanje – wat niemand je vertelt

Voor als je wilt weten hoe het écht is, zonder nep

De top 5 affirmatie kaartendecks 

Omdat een beetje magie in je dag soms precies is wat je nodig hebt.

Frequentie verhogen: 11 tips om je energie in balans te brengen

Handig als je jezelf weer eens in drie tabs tegelijk hebt geopend.

Spijkermat: werkt het echt of is het onzin? Mijn ervaring + tips

Mijn eerlijke verhaal over de marteleling waar ik stiekem verliefd op werd.